Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 33
Nābhāga’s Inheritance, Śiva’s Verdict, and the Rise of Ambarīṣa—Prelude to Durvāsā’s Offense
गवां रुक्मविषाणीनां रूप्याङ्घ्रीणां सुवाससाम् । पय:शीलवयोरूपवत्सोपस्करसम्पदाम् ॥ ३३ ॥ प्राहिणोत् साधुविप्रेभ्यो गृहेषु न्यर्बुदानि षट् । भोजयित्वा द्विजानग्रे स्वाद्वन्नं गुणवत्तमम् ॥ ३४ ॥ लब्धकामैरनुज्ञात: पारणायोपचक्रमे । तस्य तर्ह्यतिथि: साक्षाद् दुर्वास भगवानभूत् ॥ ३५ ॥
gavāṁ rukma-viṣāṇīnāṁ rūpyāṅghrīṇāṁ suvāsasām payaḥśīla-vayo-rūpa- vatsopaskara-sampadām
Daraufhin stellte Mahārāja Ambarīṣa alle Gäste zufrieden, die in sein Haus gekommen waren, besonders die heiligen brāhmaṇas. Er verschenkte sechzig Krore Kühe, deren Hörner mit Gold und deren Hufe mit Silber überzogen waren; sie waren mit schönen Gewändern geschmückt, hatten volle Euter, waren sanftmütig, jung und anmutig und wurden von ihren Kälbern begleitet. Danach bewirtete er zuerst die dvijas mit den köstlichsten Speisen; als sie völlig gesättigt waren und ihm die Erlaubnis gaben, wollte er gerade das Fasten der Ekādaśī durch pāraṇa beenden. Genau da erschien jedoch Durvāsā Muni, der mächtige Mystiker, als ungebetener Gast.
FAQs
It highlights that righteous charity is offered with care and completeness—valuable gifts given respectfully to worthy recipients as part of devotional life.
To perform charity in an exemplary, dharmic way—offering high-quality gifts with proper adornment and full provisions, not merely token giving.
Give thoughtfully: offer what is genuinely helpful, complete, and respectful—supporting spiritual and charitable causes with integrity rather than minimal or careless donations.