Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 32
The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
Der Herr offenbarte Seine vierarmige Gestalt, strahlend in Seinem eigenen Glanz; wie ein rauchloses Feuer zerstreute Seine Ausstrahlung die Finsternis nach allen Seiten. Auf Seiner Brust leuchtete das Zeichen Śrīvatsa; Seine Haut war wie eine dunkelblaue Wolke, Sein Schimmer wie geschmolzenes Gold; in ein Paar seidener Gewänder war Er glückverheißend gehüllt. Ein schönes Lächeln schmückte Sein lotosgleiches Antlitz; dunkelblaue Locken zierten Sein Haupt; Seine Augen, wie Lotosblüten, bezauberten; und Seine makara-förmigen Ohrringe funkelten. Gürtel, heilige Schnur, Helm, Armreifen und Oberarmspangen, das Kaustubha-Juwel, Halsketten, Fußringe und königliche Insignien ließen Ihn erstrahlen. Blumengirlanden und Seine persönlichen Waffen, gleichsam verkörpert, umgaben Seinen Leib; sitzend legte Er den linken Fuß mit lotosroter Sohle auf Seinen rechten Schenkel.
FAQs
This verse presents a vivid meditation on Śrī Kṛṣṇa seated in majesty—adorned with a forest garland and attended by His personified weapons—guiding devotees toward rupa-dhyāna (contemplation of the Lord’s form), especially His lotus-like, reddish feet.
Śukadeva describes the Lord’s supreme sovereignty: even His weapons are not inert objects but divine energies that can appear personally, emphasizing that everything connected to Kṛṣṇa is conscious, sacred, and under His control.
Daily remembrance of the Lord’s lotus feet—through japa, prayer, or reading these descriptions—steadies the mind, reduces anxiety, and reorients one’s choices toward devotion, humility, and dharma.