Shloka 29
Akrūra’s Journey to Vraja and His Devotional Vision of Kṛṣṇa and Balarāma
ददर्श कृष्णं रामं च व्रजे गोदोहनं गतौ । पीतनीलाम्बरधरौ शरदम्बुरुहेक्षणौ ॥ २८ ॥ किशोरौ श्यामलश्वेतौ श्रीनिकेतौ बृहद्भुजौ । सुमुखौ सुन्दरवरौ बलद्विरदविक्रमौ ॥ २९ ॥ ध्वजवज्राङ्कुशाम्भोजैश्चिह्नितैरङ्घ्रिभिर्व्रजम् । शोभयन्तौ महात्मानौ सानुक्रोशस्मितेक्षणौ ॥ ३० ॥ उदाररुचिरक्रीडौ स्रग्विणौ वनमालिनौ । पुण्यगन्धानुलिप्ताङ्गौ स्नातौ विरजवाससौ ॥ ३१ ॥ प्रधानपुरुषावाद्यौ जगद्धेतू जगत्पती । अवतीर्णौ जगत्यर्थे स्वांशेन बलकेशवौ ॥ ३२ ॥ दिशो वितिमिरा राजन्कुर्वाणौ प्रभया स्वया । यथा मारकत: शैलो रौप्यश्च कनकाचितौ ॥ ३३ ॥
dadarśa kṛṣṇaṁ rāmaṁ ca vraje go-dohanaṁ gatau pīta-nīlāmbara-dharau śarad-amburahekṣaṇau
Akrūra sah in Vraja Śrī Kṛṣṇa und Balarāma, wie Sie zum Melken der Kühe gingen. Kṛṣṇa trug gelbe Gewänder, Balarāma blaue, und Ihre Augen glichen herbstlichen Lotosblüten. Es waren zwei jugendliche, mächtigarmige Gestalten, Wohnstatt von Śrī (Lakṣmī): der eine von dunkelblauer, der andere von weißer Farbe; mit schönen Gesichtern, die schönsten von allen, und mit dem Gang junger Elefanten. Mit mitleidig lächelnden Blicken schmückten diese erhabenen Persönlichkeiten die Weide durch die Abdrücke Ihrer Füße, die die Zeichen von Fahne, Donnerkeil, Elefantenhaken und Lotos trugen. Die beiden Herren, deren Spiele großmütig und anziehend sind, waren mit Edelsteinketten und Blumengirlanden geziert, mit glückverheißenden Düften gesalbt, frisch gebadet und in makellose Gewänder gekleidet. Sie sind die uranfänglichen Höchsten Personen, Ursache und Herren der Welten, herabgestiegen zum Wohl der Erde als Keśava und Balarāma. O König Parīkṣit, mit Ihrem Glanz vertrieben Sie die Dunkelheit in alle Richtungen, wie zwei goldgeschmückte Berge — einer aus Smaragd, der andere aus Silber.