द्वापरे सिद्धिनाथं तु नारदेशं कलौ स्मृतम् । तथा कलकलेशं च नाम तस्यैव कीर्त्तितम्
dvāpare siddhināthaṃ tu nāradeśaṃ kalau smṛtam | tathā kalakaleśaṃ ca nāma tasyaiva kīrttitam
দ্বাপরযুগে তা ‘সিদ্ধিনাথ’ নামে পরিচিত; কলিযুগে ‘নারদেশ’ নামে স্মরণ করা হয়। সেই একই (লিঙ্গ)-এর জন্য ‘কলকলেশ’ নামও প্রসিদ্ধভাবে ঘোষিত।
Śiva (Īśvara)
Tirtha: Śākalakaleśvara (Dvāpara: Siddhinātha; Kali: Nāradeśa; also Kalakaleśa)
Type: kshetra
Scene: A liṅga shrine with two banners: ‘Siddhinātha’ (Dvāpara) and ‘Nāradeśa/Kalakaleśa’ (Kali); Nārada appears with vīṇā, indicating Kali-yuga devotion through song.
Names and narratives evolve with yuga, but the sacred locus remains a continuous channel of Śiva’s presence.
The same Prabhāsa-kṣetra Liṅga discussed in Adhyāya 75, known by multiple yuga-wise names including Kalakaleśa.
None directly; it is a tīrtha-identification verse aiding correct remembrance and pilgrimage recitation.