इन्द्रेण च पुरा देवि इष्टं विपुलदक्षिणैः । तत्र वर्षसहस्राणि संस्थाप्य शिवमीश्वरम् । इन्द्रेश्वरेति नाम्ना वै सर्वपातक नाशनम्
indreṇa ca purā devi iṣṭaṃ vipuladakṣiṇaiḥ | tatra varṣasahasrāṇi saṃsthāpya śivamīśvaram | indreśvareti nāmnā vai sarvapātaka nāśanam
আর, হে দেবী, প্রাচীনকালে ইন্দ্র সেখানে প্রচুর দক্ষিণাসহ পূজা-যজ্ঞ করেছিলেন। সহস্র সহস্র বছর সেখানে ঈশ্বর শিবকে প্রতিষ্ঠা করে, তিনি ‘ইন্দ্রেশ্বর’ নামে প্রসিদ্ধ হলেন—সর্বপাপ নাশক।
Unspecified in snippet (addressing Devī; narrative core of Indreśvara-māhātmya)
Tirtha: Indreśvara
Type: kshetra
Listener: Devī (Pārvatī)
Scene: Indra performs grand worship before a newly established Śiva-liṅga; heaps of gifts and dakṣiṇā are arranged; the liṅga radiates, and the name ‘Indreśvara’ is proclaimed as sins dissolve.
Devotion joined with generosity (dakṣiṇā/dāna) and Śiva-upāsanā at a holy site becomes a powerful means of purification and uplift.
Prabhāsa-kṣetra, specifically the shrine of Śiva known as Indreśvara connected to the Candrodaka/Candratīrtha context.
Śiva installation (liṅga-pratiṣṭhā), worship (iṣṭi/arcana), and giving abundant dakṣiṇā (ritual gifts).