पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ सुपुण्यं मानुषं ह्रदम् । यत्र स्नातो नरः सम्यङ्मनुष्यो जायते सदा
pulastya uvāca | tato gacchennṛpaśreṣṭha supuṇyaṃ mānuṣaṃ hradam | yatra snāto naraḥ samyaṅmanuṣyo jāyate sadā
পুলস্ত্য বললেন—হে নৃপশ্রেষ্ঠ! তারপর ‘মানুষ’ নামে অতিপুণ্যময় হ্রদে গমন করা উচিত; সেখানে যথাবিধি স্নান করলে জীব সর্বদা মানবজন্ম লাভ করে।
Pulastya
Tirtha: Mānuṣa Hrada
Type: kund
Listener: Nṛpaśreṣṭha / king
Scene: Pulastya instructs a king on a forested pilgrimage path; ahead lies a luminous lake labeled ‘Mānuṣa’; pilgrims bathe while celestial beings witness the merit.
Holy places shape destiny: proper tīrtha-snāna is praised as a force that elevates one to human birth.
Mānuṣa Hrada, a sacred lake whose bath grants human birth.
Snāna (ritual bathing) performed properly in the lake.