एवमुक्त्वा द्रुतं गत्वा विश्वामित्रो धरातलम् । चकार याजने यत्नं त्रिशंकोः सुमहात्मनः
evamuktvā drutaṃ gatvā viśvāmitro dharātalam | cakāra yājane yatnaṃ triśaṃkoḥ sumahātmanaḥ
এ কথা বলে বিশ্বামিত্র দ্রুত পৃথিবীতে গিয়ে মহাত্মা ত্রিশঙ্কুর যজ্ঞ সম্পাদনে আন্তরিক প্রচেষ্টা করলেন।
Sūta (narration continues)
Listener: Śaunaka and sages (implied)
Scene: Viśvāmitra swiftly descends to earth, arriving at a ritual site; he organizes the yajña for Triśaṅku with focused diligence—collecting samidhs, arranging vedi, summoning ṛtviks.
It portrays determined religious action—steadfast effort in sacred duty—as a driver of extraordinary outcomes in Purāṇic tradition.
No explicit tīrtha is named; the verse describes movement to the ritual ground and preparation for the yajña.
Undertaking the practical steps for a yajña—organizing and officiating the sacrificial performance.