भर्तृयज्ञ उवाच । दुर्लभं भूमिपालत्वं सर्वपापैर्नराधिप । तपोभिर्नियमैर्दानैस्तथान्यैश्च शुभैर्व्रतैः
bhartṛyajña uvāca | durlabhaṃ bhūmipālatvaṃ sarvapāpairnarādhipa | tapobhirniyamairdānaistathānyaiśca śubhairvrataiḥ
ভর্তৃযজ্ঞ বললেন—হে নরাধিপ! পাপে আচ্ছন্ন ব্যক্তির জন্য রাজত্ব দুর্লভ। তপস্যা, নিয়ম, দান এবং অন্যান্য শুভ ব্রত দ্বারা তা অর্জিত হয়।
Bhartṛyajña
Scene: Sage Bhartṛyajña instructs the king: a visual sequence of tapas (fire-austerity), niyama (disciplined conduct), dāna (gifting), and vrata (fasting/ritual observance) surrounding the central teaching figure.
Legitimate authority is rooted in inner discipline and generosity; dharma precedes dominion.
No single site is named in this verse; it functions as general dharma-teaching within the ongoing tīrtha-māhātmya narrative.
Practice tapas (austerity), niyama (restraints), dāna (charity), and śubha-vratas (holy vows).