नाऽहं शोचामि भूपाल मरणं स्वशरीरगम् । यथेमं वालकं दीनं क्षीरास्वादनलंपटम्
nā'haṃ śocāmi bhūpāla maraṇaṃ svaśarīragam | yathemaṃ vālakaṃ dīnaṃ kṣīrāsvādanalaṃpaṭam
হে রাজা! নিজের দেহে আসন্ন মৃত্যুর জন্য আমি তত শোক করি না, যত করি এই দীন শাবকের জন্য—যে অসহায়, দুধের স্বাদ পেতে আকুল।
Mṛgī (the doe)
Type: kshetra
Scene: The doe, weakening, gestures toward her unseen fawn—describing its hunger for milk; her eyes soften with maternal love even as life fades; the king is struck with remorse.
Dharma values protection of dependents; harming a caregiver multiplies suffering and karmic weight.
Not specified in this verse; it functions within a tīrtha-glorifying narrative arc.
None in this verse.