अवदातत्रिजन्मासवक्षविच्चाक्षरार्थवित् । सुदर्शनेति प्रथिता प्रिया तस्याभवत्सती
avadātatrijanmāsavakṣaviccākṣarārthavit | sudarśaneti prathitā priyā tasyābhavatsatī
তিনি শুদ্ধাচারী দ্বিজ, বাক্যজ্ঞানী ও অক্ষরার্থবেত্তা ছিলেন; তাঁর প্রিয়া পতিব্রতা সতী ‘সুদর্শনা’ নামে প্রসিদ্ধ—পবিত্র, দীপ্তিময় এবং বৈদিক বাক্যের সারার্থে পারদর্শিনী—হলেন।
Narrator
Scene: A radiant, pure wife Sudarśanā stands beside her brāhmaṇa husband; she holds a palm-leaf manuscript, indicating akṣara-artha knowledge; the home is lit by a steady lamp symbolizing vāk and sattva.
The Purāṇa praises virtue joined with learning—purity of conduct along with mastery of sacred language.
No tīrtha is named; this is character and lineage description within the narrative.
None; it describes the qualities of Sudarśanā.