चतुर्लक्षं तु द्वात्रिंशत्सहस्राणि कलिः स्मृतः । चतुर्भिरेतैर्देवानां युगामित्यभिधीयते
caturlakṣaṃ tu dvātriṃśatsahasrāṇi kaliḥ smṛtaḥ | caturbhiretairdevānāṃ yugāmityabhidhīyate
কলি-যুগ স্মৃত হয়েছে চার লক্ষ বত্রিশ হাজার (মানব-বৎসর)। এই চার যুগ মিলেই দেবগণের ‘যুগ’ বলে অভিহিত।
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced from Māheśvara-khaṇḍa narrative convention)
Scene: A kāla-cakra (wheel of time) with four spokes labeled Kṛta–Tretā–Dvāpara–Kali; Kali segment darker yet highlighted with a small lamp symbolizing accessible grace; devas above indicating ‘deva-yuga’.
Even Kali’s turmoil is bounded by divine measure; Dharma remains meaningful within a divinely ordered cycle.
No specific sacred place is praised in this verse; it defines yuga measures.
None directly; such yuga teaching often frames why simple practices (nāma-japa, dāna) are emphasized in Kali.