श्रीनारद उवाच । बर्बरीतीर्थमाहात्म्यमथो वक्ष्यामि तेऽर्जुन । यथा बर्बरिका जाता शतश्रृंगा नृपात्मजा
śrīnārada uvāca | barbarītīrthamāhātmyamatho vakṣyāmi te'rjuna | yathā barbarikā jātā śataśrṛṃgā nṛpātmajā
শ্রী নারদ বললেন—হে অর্জুন, এখন আমি তোমাকে বর্বরী তীর্থের মাহাত্ম্য বলছি; যেমন শতশৃঙ্গ রাজার কন্যা বর্বরিকা জন্মগ্রহণ করেছিল।
Nārada
Tirtha: Barbarī-tīrtha
Type: tirtha
Listener: Arjuna (Dhanaṃjaya)
Scene: A forest-āśrama setting: Nārada, vīṇā in hand, begins narrating to Arjuna the greatness of Barbarī-tīrtha and the birth of Barbarikā, daughter of King Śataśṛṅga.
A tīrtha’s power is understood through its origin narrative; sacred geography is anchored in dharmic history and exemplary lives.
Barbarī Tīrtha is explicitly introduced for glorification (māhātmya).
None in this opening verse; it inaugurates the māhātmya narration.