धावतश्चापि कल्पांतं रुद्रकल्पस्य तस्य याः । मुखात्समुद्यजुर्ज्वालास्ताबिः खर्वशतं हतम्
dhāvataścāpi kalpāṃtaṃ rudrakalpasya tasya yāḥ | mukhātsamudyajurjvālāstābiḥ kharvaśataṃ hatam
কল্পান্তসম ক্রোধে—রুদ্রকল্পের ন্যায়—ধেয়ে যেতে যেতে তাঁর মুখ থেকে শিখা উদ্গত হলো; সেই শিখায় শত শত খর্ব বিনষ্ট হলো।
Narrator (Sūta/Lomaharṣaṇa, per Māheśvara-khaṇḍa narration convention)
Scene: Hari rushes with pralaya-like fury; flames burst from his mouth, sweeping across ranks of daityas; the fire is bright, wind-driven, consuming vast multitudes (kharva-count).
When dharma is threatened, divine energy can appear as pralaya-like force—terrible yet corrective.
No tīrtha is referenced.
None.