ततः सा दानवेंद्रस्य शैलमाया न्यवर्तत । निवृत्तशैलमायोऽथ दानवेंद्रो मदोत्कटः
tataḥ sā dānaveṃdrasya śailamāyā nyavartata | nivṛttaśailamāyo'tha dānaveṃdro madotkaṭaḥ
তখন দানবেন্দ্রের সেই শৈল-মায়া প্রত্যাহৃত হল। শৈল-মায়া নিবৃত্ত হতেই দানবেন্দ্র মদোন্মত্ত হয়ে আরও উগ্র হয়ে উঠল।
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating to the sages (deduced)
Scene: The mountain-form illusion collapses back into the daitya’s original stature; dust settles, waters still flow, and the daitya-king stands glaring—swollen with pride—preparing another transformation.
When one mask of delusion falls, pride can quickly adopt another; vigilance is required until ego is truly subdued.
No holy site is referenced in this verse.
None.