लालितः पालितो वापि स्वस्वभावं न मुंचति । एवं मे मन्यते बुद्धिर्भवंतो यद्व्यवस्यताम्
lālitaḥ pālito vāpi svasvabhāvaṃ na muṃcati | evaṃ me manyate buddhirbhavaṃto yadvyavasyatām
স্নেহে লালিত হোক বা যত্নে পালিত হোক, তবু কেউ নিজের স্বভাব ত্যাগ করে না। এটাই আমার স্থির বোধ; আপনারা যেমন সমুচিত মনে করেন তেমন স্থির করুন।
Bṛhaspati
Scene: The speaker continues, contrasting indulgence and protection with unchanging nature; devas exchange thoughtful glances as the counsel lands with sober clarity.
Lasting transformation requires inner virtue; policy must recognize character and act to uphold dharma.
No tīrtha appears in this verse.
None.