युवनाश्वो दंतवक्त्रो नाभागो रिपुमंगलः । करंधमो धर्मसेनः परमर्दः परांतकः
yuvanāśvo daṃtavaktro nābhāgo ripumaṃgalaḥ | karaṃdhamo dharmasenaḥ paramardaḥ parāṃtakaḥ
যুবনাশ্ব, দন্তবক্ত্র, নাভাগ, রিপুমঙ্গল, করন্ধম, ধর্মসেন, পরমর্দ ও পরান্তক—এঁরা প্রসিদ্ধ ধর্মপরায়ণ রাজা, ধর্মসভায় নামসহ কীর্তিত।
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa narrative frame)
Tirtha: Kāśī (narrative backdrop)
Type: kshetra
Listener: Dvija/śaunaka-type interlocutor (implied by surrounding address patterns in Kāśīkhaṇḍa)
Scene: A luminous celestial hall where crowned kings sit in orderly rows, attended by sages; the atmosphere is calm, judicial, and auspicious.
It honors exemplary rulers, implying that righteous governance and dharma-oriented life lead to revered remembrance in sacred assemblies.
The larger context is Kāśī (Vārāṇasī) in the Kāśīkhaṇḍa, where dharma and liberation-oriented sacred culture are celebrated.
No direct ritual is prescribed in this verse; it is primarily a commemorative listing within a dharma-focused narrative.