आगत्य दृष्ट्वा मणिकर्णिकायामुदग्वहां स्वर्गतरंगिणीं सः । संक्षीणपुण्येतरपुण्यकर्मणां नृणां गणैः स्थाणुगणैरिवावृताम्
āgatya dṛṣṭvā maṇikarṇikāyāmudagvahāṃ svargataraṃgiṇīṃ saḥ | saṃkṣīṇapuṇyetarapuṇyakarmaṇāṃ nṛṇāṃ gaṇaiḥ sthāṇugaṇairivāvṛtām
সেখানে এসে সে মণিকর্ণিকায় উত্তরবাহিনী, স্বর্গ-তরঙ্গিণী গঙ্গাকে দেখল—যার চারদিকে এমন মানুষের ভিড়, যাদের পুণ্য-পাপ উভয় কর্মই ক্ষয়প্রাপ্ত; যেন স্থাণু শিবের গণেরা ঘিরে আছে।
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Tirtha: Maṇikarṇikā
Type: ghat
Scene: The pilgrim arrives at Maṇikarṇikā: the Gaṅgā glitters with ‘heavenly waves’; dense crowds line the steps; smoke and lamps mingle; the multitude appears like Śiva’s gaṇas encircling a sacred center.
Maṇikarṇikā is portrayed as a liberating sacred zone where karmic burdens are brought to exhaustion in the radiance of Kāśī.
Maṇikarṇikā (the famed Kāśī tīrtha/ghāṭa associated with liberation).
No explicit rite is prescribed here; the verse magnifies the tīrtha’s salvific power and its gathered pilgrims.