The Slaying of Bala–Nāmuci
व्यास उवाच । एतच्छ्रुत्वा तु दैत्येंद्रो हिरण्याक्षो महाबलः । सरोषश्चातिताम्राक्षो ह्यसुरानादिदेश ह
vyāsa uvāca | etacchrutvā tu daityeṃdro hiraṇyākṣo mahābalaḥ | saroṣaścātitāmrākṣo hyasurānādideśa ha
ব্যাস বললেন—এ কথা শুনে মহাবলী দৈত্যেন্দ্র হিরণ্যাক্ষ ক্রোধে রক্তচক্ষু হয়ে অসুরদের আদেশ দিল।
Vyāsa
Primary Rasa: raudra
Secondary Rasa: vira
Sandhi Resolution Notes: एतच्छ्रुत्वा → एतत् + श्रुत्वा; दैत्येंद्रो → दैत्यः + इन्द्रः; सरोषश्च → सरोषः + च; चातिताम्राक्षो → च + अतिताम्राक्षः; ह्यसुरान् → हि + असुरान्.
The speaker is Vyāsa, who frames the episode as a narrated account, moving the story forward by describing Hiraṇyākṣa’s reaction and actions.
It is a conventional Purāṇic marker of intense wrath and imminent action, signaling a shift from hearing to commanding and mobilizing.
The verse subtly contrasts impulsive, anger-driven leadership with reflective restraint: anger becomes the trigger for coercive action and conflict escalation.