Glory of Puruṣottama: Pañcatīrthī Observance and Narasiṃha Worship
कृष्णांजलिं च सुभगे गुटिकां च मनःशिलाम् । मुंडलां चाक्षसूत्रं च षष्ठीं संजीवनीं तथा ॥ १०९ ॥
kṛṣṇāṃjaliṃ ca subhage guṭikāṃ ca manaḥśilām | muṃḍalāṃ cākṣasūtraṃ ca ṣaṣṭhīṃ saṃjīvanīṃ tathā || 109 ||
হে সৌভাগ্যবতী! কৃষ্ণ দ্রব্যের অঞ্জলি, ক্ষুদ্র গুটিকা ও মনঃশিলা নিবেদন কর; এবং মুণ্ডন, জপমালা, ‘ষষ্ঠী’ ব্রত ও ‘সংজীবনী’ নামক বিধিও পালন কর।
Narada (in a prescriptive ritual listing within Uttara-Bhaga context)
Vrata: Ṣaṣṭhī (vrata/observance); Saṃjīvanī (rite)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It enumerates concrete ritual supports—vows, purification acts, and sacred implements—showing that tirtha-related merit is traditionally pursued through disciplined observance, not merely travel.
By prescribing vows and sacred aids (like a rosary), it frames devotion as sustained practice—regular japa, purity disciplines, and vrata—supporting steady remembrance of the deity during pilgrimage observances.
Ritual procedure and observance-structure (kalpa/ācāra) are implied: the verse functions like a checklist of prescribed acts and items used in vrata and prayoga (practical ritual application).