Dharmāṅgada’s Discourse (Dharmāṅgadopadeśa) in the Mohinī Episode
यदि पुत्रः प्रियो राजन्भुज्यतां हरिवासरे । किं विलापैर्महीपाल एतैर्द्धर्मबहिष्कृतैः ॥ ५४ ॥
yadi putraḥ priyo rājanbhujyatāṃ harivāsare | kiṃ vilāpairmahīpāla etairddharmabahiṣkṛtaiḥ || 54 ||
যদি পুত্র তোমার প্রিয় হয়, হে রাজন, তবে হরিবাসরে কেবল ভোজন করো। হে মহীপাল, ধর্মবহিষ্কৃত এই বিলাপে কী লাভ?
Narada
Vrata: Hari-vāsara (commonly Ekadashi-associated observance)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
It teaches that sincere observance of Harivāsara (Ekādaśī dedicated to Hari) is a dharmic remedy stronger than emotional grieving—redirecting the mind from helpless lamentation to devotional discipline.
Bhakti is shown as practical commitment: honoring Hari’s sacred day through regulated conduct (vrata/niyama). Devotion is not mere feeling; it is lived as dharma-centered action.
Kalpa (ritual discipline) is implied through vrata-rules—especially the timing and observance of Harivāsara/Ekādaśī as a prescribed religious practice.