पूर्वमेव मया प्रोक्तं भुंक्ष्वत्वं हरिवासरे । वसुधां स्वेच्छया राजंस्त्वं शाधि बहुवत्सरम् ॥ ५२ ॥
pūrvameva mayā proktaṃ bhuṃkṣvatvaṃ harivāsare | vasudhāṃ svecchayā rājaṃstvaṃ śādhi bahuvatsaram || 52 ||
"আমি পূর্বেই বলেছি—তুমি হৰি-বাসরে (একাদশীতে) ভোজন করো। হে রাজন, তুমি স্বেচ্ছায় বহু বৎসর পৃথিবী শাসন করো।"
Unspecified teacher/sage addressing a king (dialogue context within Narada Purana; likely a sage instructing a ruler in Hari-vrata observance)
Vrata: Hari-vāsara-vrata (observance on Viṣṇu’s day)
Rasa: {"primary_rasa":"shanta","secondary_rasa":"bhakti","emotional_journey":"Recollects prior instruction, then blesses/authorizes the king to rule long—linking devotional observance (‘Hari’s day’) with stable righteous kingship."}
It links worldly kingship with devotional discipline: observing Hari’s sacred day properly is presented as compatible with, and supportive of, long and righteous rule.
Bhakti is expressed through simple, concrete observance—honoring Hari’s designated day—showing devotion as a lived vow (vrata) rather than only a belief.
It indirectly reflects calendrical discipline (Jyotiṣa/weekday observance) used to time vratas—“Hari-vāsara” indicates ritual practice aligned with sacred time.