Śrāddha-prayoga: Niyama, Brāhmaṇa-parīkṣā, Kutapa-kāla, Tithi-nyāya, and Vaiṣṇava-phala
अथवा रोदनं कुर्यादत्युच्चैर्विजने वने । दरिद्रोऽहं महापापी वदन्निति विचक्षणः ॥ ८० ॥
athavā rodanaṃ kuryādatyuccairvijane vane | daridro'haṃ mahāpāpī vadanniti vicakṣaṇaḥ || 80 ||
অথবা বিচক্ষণ ব্যক্তি নির্জন বনে অতি উচ্চস্বরে কাঁদবে, আর বারবার বলবে—“আমি দরিদ্র, আমি মহাপাপী।”
Narada (teaching in a didactic context; traditional dialogue frame with Sanatkumara lineage)
Vrata: none
Primary Rasa: karuna
Secondary Rasa: shanta
It emphasizes contrition and radical humility—openly recognizing one’s moral poverty and wrongdoing—as a purificatory discipline that prepares the mind for genuine dharma and liberation-oriented practice.
By stripping away pride and self-justification, the aspirant becomes receptive to grace and surrender; such humility is a foundational mood (bhāva) that supports sincere Vishnu-bhakti rather than performative religiosity.
No specific Vedanga (like Vyākaraṇa, Jyotiṣa, or Kalpa) is taught in this verse; it focuses instead on practical prāyaścitta psychology—using deliberate confession and emotional catharsis to weaken ego and strengthen resolve.