Adhyaya 35 — Madālasa’s Instruction on Purity, Impurity, and Corrective Rites (Śauca and Aśauca)
अतिप्रभूतं बालञ्च वृद्धातुरविचेष्टितम् ।
कर्मान्ताङ्गाराशालाश्च स्तनन्धयसुताः स्त्रियः ॥
atiprabhūtaṃ bālañ ca vṛddhāturaviceṣṭitam /
karmāntāṅgārāśālāś ca stanandhaya-sutāḥ striyaḥ //
অতিস্রাব/অতিরিক্ত মলিনতা, শিশু, এবং বৃদ্ধ ও রোগীর অনিয়ন্ত্রিত আচরণ; কর্মশালা ও অঙ্গার/অগ্নিস্থান; এবং দুগ্ধপায়ী শিশুসহ নারী—এসব শৌচ-অশৌচ বিচার্যে বিশেষ প্রসঙ্গ বলে স্মৃত।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Purity rules are moderated by realism and compassion: children, the sick, and nursing mothers are acknowledged as requiring special, humane handling rather than rigid blame.
Ācāra/dharma guidance; outside pancalakṣaṇa storytelling.
The verse implicitly distinguishes intentional impurity from involuntary conditions—mirroring the moral distinction between deliberate harm and unavoidable circumstance.