Sukta 131
अनुमतेऽन्विदं मन्यस्वाकूते समिदं नमः । देवाः प्र हिणुत स्मरमसौ मामनु शोचतु
anúmate ’nv idáṃ manyasv ā́kūte samídáṃ námaḥ | devā́ḥ prá híṇuta smaráṃ asáu mā́m ánu śocatu ||
O Anumati, approve this duly; O Ākūti, accept this fuel-stick—obeisance! Ye Gods, drive Smara forth: let yonder one burn after me.
হে অনুমতি, এই (কর্ম) যথাবিধি অনুমোদন কর; হে আকূতি, এই সমিধা (ইন্ধন-কাঠি) গ্রহণ কর—নমস্কার। হে দেবগণ, স্মর (কাম)কে এগিয়ে তাড়াও; অমুক ব্যক্তি আমার পেছনে-পেছনে বিরহ-তাপে জ্বলুক।
Rishi: Atharvanic tradition (often transmitted under Atharvan/Āṅgiras lineages; specific r̥ṣi not stated in the provided excerpt)
Devata: Anumati, Ākūti, and Smara (Kāma) as operative powers; 'Devas' collectively
Chandas: Anuṣṭubh (probable; common in AV 6th kāṇḍa charms)
{"primary_rasa":"shringara","secondary_rasa":"adbhuta","emotional_arc":"Ritual sanction → offering → wonder of ‘sent’ desire → burning longing.","listener_experience":"A sense of formalizing intention and then releasing it.","intensity":6}