Verse 7
Kaivalya
हृत्पुण्डरीकं विरजं विशुद्धं विचिन्त्य मध्ये विशदं विशोकम् ।
अचिन्त्यमव्यक्तमनन्तरूपं शिवं प्रशान्तममृतं ब्रह्मयोनिम् ॥
तमादिमध्यान्तविहीनमेकं विभुं चिदानन्दमरूपमद्भुतम् ।
उमासहायं परमेश्वरं प्रभुं त्रिलोचनं नीलकण्ठं प्रशान्तम् ।
ध्यात्वा मुनिर्गच्छति भूतयोनिं समस्तसाक्षिं तमसः परस्तात् ॥
हृत्-पुण्डरीकम् । विरजम् । विशुद्धम् । विचिन्त्य । मध्ये । विशदम् । विशोकम् ।
अचिन्त्यम् । अव्यक्तम् । अनन्त-रूपम् । शिवम् । प्रशान्तम् । अमृतम् । ब्रह्म-योनिम् ।
तम् । आदि-मध्य-अन्त-विहीनम् । एकम् । विभुम् । चित्-आनन्दम् । अरूपम् । अद्भुतम् ।
उमा-सहायम् । परम-ईश्वरम् । प्रभुम् । त्रि-लोचनम् । नील-कण्ठम् । प्रशान्तम् ।
ध्यात्वा । मुनिः । गच्छति । भूत-योनिम् । समस्त-साक्षिम् । तमसः । परस्तात् ।
hṛtpuṇḍarīkaṃ virajaṃ viśuddhaṃ vicintya madhye viśadaṃ viśokam |
acintyamavyaktamanantarūpaṃ śivaṃ praśāntamamṛtaṃ brahmayonim ||
tamādimadhyāntavihīnamekaṃ vibhuṃ cidānandamarūpamadbhu tam |
umāsahāyaṃ parameśvaraṃ prabhuṃ trilocanaṃ nīlakaṇṭhaṃ praśāntam |
dhyātvā munirgacchati bhūtayoniṃ samastasākṣiṃ tamasaḥ parastāt ||
হৃদয়-পুণ্ডৰীকক—ৰজোহীন, নিৰ্মল আৰু বিশুদ্ধ—ধ্যান কৰি, তাৰ মাজত স্পষ্ট, শোকবিহীন তত্ত্বক চিন্তন কৰা। সি অচিন্ত্য, অব্যক্ত, অনন্তৰূপ; শিৱ—মঙ্গলময়, পৰম প্ৰশান্ত, অমৃত, ব্ৰহ্মযোনি। যি আদ্য-মধ্য-অন্তবিহীন এক, সৰ্বব্যাপী, চিদানন্দ, নিৰাকাৰ, অদ্ভুত; উমাসহায় পৰমেশ্বৰ প্ৰভু, ত্ৰিলোচন, নীলকণ্ঠ, প্ৰশান্ত—তাঁক ধ্যান কৰি মুনি সমস্ত ভূতৰ যোনি, সমস্তসাক্ষী, তমসৰ ওপৰত থকা পৰতত্ত্বক প্ৰাপ্ত হয়।
Having contemplated the lotus of the heart—stainless, completely pure—(and) in its midst the clear, sorrowless (Reality), (one contemplates) the unthinkable, the unmanifest, of infinite forms; auspicious (Śiva), utterly tranquil, immortal, the source/womb of Brahman. That One—without beginning, middle, or end; one alone; all-pervading; consciousness-and-bliss; formless, wondrous; the Lord of all, the supreme Īśvara, the mighty one, the three-eyed, blue-throated, tranquil—having meditated on Him, the sage reaches the source of beings, the witness of all, beyond darkness.