Adhyaya 80

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे लिंगं पातकनाशनम् । गौतमेश्वरनामाढ्यं दैत्यसूदनपश्चिमे

ঈশ্বৰে ক’লে: সেই পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰৰ পূৰ্ব দিশত পাপনাশক এক লিঙ্গ আছে; ‘গৌতমেশ্বৰ’ নামে খ্যাত, আৰু দৈত্যসূদনৰ পশ্চিমফালে অৱস্থিত।

Verse 2

धनुषां पंचके देवि संस्थितं सर्वकामदम् । शल्येनाराधितं यद्वै मद्रराजेन भामिनि

হে দেবী, ই পাঁচ ধনুৰ দূৰত্বত অৱস্থিত আৰু সকলো কামনা পূৰণকাৰী। হে সুন্দৰী, মদ্ৰৰাজ শল্যে নিশ্চয়েই ইয়াক আৰাধনা কৰিছিল।

Verse 3

ततः कृतं तपश्चोग्रं समाराध्य महेश्वरम् । अन्योऽप्येवं नरो यस्तु तं समाराधयिष्यति

তাৰ পাছত সি উগ্ৰ তপস্যা কৰি মহেশ্বৰক বিধিপূৰ্বক সন্তুষ্ট কৰিলে। এইদৰে যি কোনো অন্য নৰো এই প্ৰকাৰেই তাঁক আৰাধনা কৰিব—

Verse 4

स प्राप्स्यति परां सिद्धिं यथा शल्यो महामनाः । चैत्र शुक्लचतुर्द्दश्यां स्नापयेत्पयसा तु यः

সেই জনে পৰম সিদ্ধি লাভ কৰিব, যেনে মহামনা শল্যই লাভ কৰিছিল। আৰু যি চৈত্ৰ শুক্ল পক্ষৰ চতুৰ্দশীত দুধেৰে (লিঙ্গ) স্নান কৰায়—

Verse 5

गंधोदकेन च ततः पूजयेत्कुसुमोत्तमैः । तथैव विधिवद्भक्त्या सोऽश्वमेधफलं लभेत्

তাৰ পিছত সুগন্ধি জলেৰে আৰু শ্ৰেষ্ঠ কুসুমেৰে পূজা কৰিব। বিধি অনুসাৰে ভক্তিৰে কৰা সেই পূজকে অশ্বমেধ যজ্ঞৰ সমান ফল লাভ হয়।

Verse 6

वाचा कृतं च यत्पापं मनसा कर्मणाऽथ वा । तत्सर्वं नश्यते देवि तस्य लिंगस्य दर्शनात्

বাক্যৰে, মনেৰে বা কৰ্মৰে যি পাপ কৰা হৈছে—হে দেবী—সেই লিঙ্গৰ দৰ্শন মাত্ৰতেই সেয়া সকলো নাশ হয়।

Verse 80

इति श्रीस्कांदे महापुराण एका शीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गौतमेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाशीतितमोऽध्यायः

এইদৰে পবিত্ৰ শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণত, একাশীতি-সাহস্ৰী সংহিতাৰ অন্তৰ্গত, সপ্তম ‘প্ৰভাসখণ্ড’ত, প্ৰথম বিভাগ ‘প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য’ৰ ভিতৰত, ‘গৌতমেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামৰ আশীতিতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।