Adhyaya 60

Verse 1

ईश्वर उवाच । प्रभासक्षेत्रदूतीनां त्रितयं वरवर्णिनि । अथ ते संप्रवक्ष्यामि शृणु ह्येकमनाः प्रिये

ঈশ্বৰে ক’লে: হে সুন্দৰবৰ্ণা প্ৰিয়ে, এতিয়া মই প্ৰভাসক্ষেত্ৰৰ দূতীসকলৰ ত্ৰয়ী বিষয়ে স্পষ্টকৈ ক’ম। একাগ্ৰচিত্তে শুনা।

Verse 2

प्रथमा मंगला देवी विशालाक्षी द्वितीयिका । तथा चत्वरदेवी तु तृतीया परिकीर्तिता

প্ৰথমা মঙ্গলাদেৱী; দ্বিতীয়া বিশালাক্ষী; আৰু তৃতীয়া চত্বৰাদেৱী বুলি কীৰ্তিত।

Verse 3

यथानुक्रमतः पूज्याः शक्तयस्ता वरानने । प्रभासक्षेत्रयात्रायाः फलप्रेप्सुर्नरो यदि

হে সুন্দৰমুখী, যদি কোনো নৰে প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-যাত্ৰাৰ ফল লাভ কৰিব বিচাৰে, তেন্তে সেই শক্তিসকলক যথাক্ৰমে পূজা কৰিব লাগে।

Verse 4

देव्युवाच । कस्मिन्स्थाने स्थिता देव दूत्यस्ताः क्षेत्ररक्षिकाः । कस्य ताः कथमाराध्याः कथं पूज्या जगत्पते

দেৱীয়ে ক’লে: হে প্ৰভু, এই পৱিত্ৰ ক্ষেত্ৰৰ ৰক্ষিকা দূতীসকল কোন ঠাইত অৱস্থিত? তেওঁলোক কাৰ সেবিকা? হে জগত্পতে, তেওঁলোকক কেনেকৈ সন্তুষ্ট কৰিব লাগে আৰু কেনেকৈ পূজা কৰিব লাগে?

Verse 5

ईश्वर उवाच । ब्राह्मी तु मंगला प्रोक्ता विशालाक्षी तु वैष्णवी । रौद्रीशक्तिः समाख्याता देवी सा चत्वरप्रिया

ঈশ্বৰে ক’লে: ব্ৰাহ্মী শক্তিৰূপে তাই মঙ্গলাৰূপে কথিত; বৈষ্ণৱী শক্তিৰূপে তাই বিশালাক্ষী নামে প্ৰসিদ্ধ। তাই ৰৌদ্ৰী-শক্তি বুলিও খ্যাত—চত্বৰ, অৰ্থাৎ পৱিত্ৰ চৌমুখত আনন্দ পোৱা সেই দেৱী।

Verse 6

मंगला प्रथमं पूज्या अजादेव्युत्तरे स्थिता । राह्वीशाद्दक्षिणेभागे नातिदूरे वरानने

“প্ৰথমে মঙ্গলাক পূজা কৰিব লাগে। তাই অজাদেৱীৰ উত্তৰে অৱস্থিত; আৰু হে সুন্দৰ-মুখী, ৰাহ্বীশৰ দক্ষিণ ভাগত, বেছি দূৰ নহয়।”

Verse 7

सोमेश्वरप्रतिष्ठाप्य प्रारब्धे यज्ञकर्मणि । सोमेन तत्र देवानामागता सा दिदृक्षया

“যেতিয়া সোমে সোমেশ্বৰ (লিঙ্গ) প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে আৰু যজ্ঞকৰ্ম আৰম্ভ হ’ল, তেতিয়া দেৱতাসকলক দৰ্শন কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰি তাই সোমৰ সৈতে তাত আহিল।”

Verse 8

ब्रह्मादीनां च सा यस्मान्मांगल्यं कृतवत्युमे । तस्मात्सा मंगला प्रोक्ता सर्वमांगल्यदायिनी

“হে উমে, ব্ৰহ্মা আদি দেৱতাসকলৰ বাবে যিহেতু তাই মঙ্গল সাধন কৰিলে, সেয়েহে তাই ‘মঙ্গলা’ বুলি কোৱা হয়—সকলো মঙ্গল দানকাৰিণী।”

Verse 9

तृतीयायां तु या नारी नरो वा पूजयिष्यति । तस्याऽमंगल्यदुःखानि नाशं यास्यंति कृत्स्नशः

তৃতীয়াত যি নাৰী বা নৰ তেখেতৰ পূজা কৰে, তেখেতৰ সকলো অমঙ্গল আৰু দুখ সম্পূৰ্ণৰূপে নাশ হয়।

Verse 10

दम्पतीभोजनं तत्र फलदानं सकञ्चुकम् । प्रशस्तं पृषदाज्यस्य प्राशनं पापनाशनम्

তাত দম্পতীক ভোজন কৰোৱা আৰু বস্ত্ৰসহ ফল দান কৰা অতি প্ৰশংসিত; আৰু পৃষদাজ্য গ্ৰহণ পাপনাশক বুলি কোৱা হৈছে।

Verse 11

इति संक्षेपतः प्रोक्तं महाभाग्यं महोदयम् । मंगलायाश्च माहात्म्यं सर्वपातकनाशनम्

এইদৰে সংক্ষেপে কোৱা হ’ল এই মহাভাগ্য আৰু মহোন্নতি—মঙ্গলাৰ মাহাত্ম্য, যি সকলো পাপ-পাতক নাশ কৰে।

Verse 60

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मङ्गलामाहात्म्यवर्णनंनाम षष्टितमोऽध्यायः

এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকীয়া সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত ‘মঙ্গলামাহাত্ম্যবৰ্ণন’ নাম ষষ্টিতম অধ্যায় সমাপ্ত।