रुद्रेश्वराभिधमिदं वृद्धलिंगं स्वयंभुवम् । वेश्यानंगवतीनाम्नी शिवरात्रिपरायणा
rudreśvarābhidhamidaṃ vṛddhaliṃgaṃ svayaṃbhuvam | veśyānaṃgavatīnāmnī śivarātriparāyaṇā
এই স্বয়ম্ভূ, প্ৰাচীন বৃদ্ধ লিঙ্গটোৰ নাম ৰুদ্ৰেশ্বৰ। অনঙ্গৱতী নামৰ এজনী বেশ্যা, শিৱৰাত্ৰি-ব্ৰতত পৰায়ণা হৈ, ইয়াত উপাসনা কৰিছিল।
Unspecified narrator (a devotee/pilgrim speaking to sages), within Sūta’s Prabhāsa narrative frame
Tirtha: Rudreśvara (Svayaṃbhu Vṛddhaliṅga)
Type: kshetra
Listener: munipuṅgava-s
Scene: The shrine is identified: an ancient self-manifest liṅga named Rudreśvara. Nearby, Anaṅgavatī, a courtesan devoted to Śivarātri, is introduced as a key worshipper.
Śivarātri devotion sanctifies all—status does not block grace when one is steadfast in vrata and worship.
Rudreśvara, the ancient self-manifest (svayaṃbhu) liṅga in Prabhāsa-kṣetra.
Observance of Śivarātri (Śivarātri-vrata), centered on devotion and worship at the liṅga.