Adhyaya 366

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्यायाश्च उत्तरे । सिद्धिस्थानानि दिव्यानि यत्र सिद्धा महर्षयः

ঈশ্বৰে ক’লে: “তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, হিৰণ্যাৰ উত্তৰ দিশলৈ যোৱা উচিত; তাত সিদ্ধিলাভৰ দিৱ্য আসন আছে, য’ত সিদ্ধ মহর্ষিসকলে সিদ্ধি লাভ কৰিছে।”

Verse 2

तत्र लिंगान्यनेकानि शक्यंते कथितुं न हि । साग्रं शतं पुनस्तत्र लिंगानां प्रवरं स्मृतम्

“তাত লিঙ্গ অগণিত; সিহঁতৰ সম্পূৰ্ণ বৰ্ণনা কৰা সম্ভৱ নহয়। তথাপি, তাত লিঙ্গসমূহৰ ভিতৰত সোঁৰ অলপ অধিকক শ্ৰেষ্ঠ বুলি স্মৰণ কৰা হয়।”

Verse 3

वज्रिण्यास्तु तटे देवि लिंगान्येकोनविंशतिः । न्यंकुमत्यास्तटे देवि सहस्रं द्विशताधिकम्

“হে দেৱী, বজ্ৰিণীৰ তটত ঊনৈশটা লিঙ্গ আছে। আৰু হে দেৱী, ন্যঙ্কুমতীৰ তটত এক সহস্ৰ আৰু তাৰ ওপৰত দু’শ অধিক লিঙ্গ আছে।”

Verse 4

प्राधान्येन वरारोहे पूर्वे स्वायंभुवेंऽतरे । कपिलायास्तटेदेवि लिंगानां षष्टिरुत्तमा

“হে সুশ্ৰী নিতম্বিনী, পূৰ্বৰ স্বায়ম্ভুৱ যুগত, হে দেৱী, কপিলাৰ তটত প্ৰাধান্যৰে লিঙ্গসমূহৰ ভিতৰত ষাঠি উৎকৃষ্ট লিঙ্গ প্ৰসিদ্ধ।”

Verse 5

सरस्वत्यां पुनस्तत्र लिंगसंख्या न विद्यते । एवं पंचमुखा देवि लिंगमाला विभूषिता

কিন্তু তাত, সৰস্বতীৰ দেশত লিঙ্গৰ সংখ্যা জনা নাযায়। এইদৰে, হে দেবী, পঞ্চমুখ প্ৰভু লিঙ্গমালাৰে বিভূষিত।

Verse 6

प्रभासे कथिता देवि पंचस्रोताः सरस्वती । यस्याः प्रवाहैः संभिन्नं क्षेत्रं द्वादशयोजनम्

হে দেবী, প্ৰভাসত সৰস্বতীক পঞ্চস্ৰোতা বুলি কোৱা হয়। তাইৰ প্ৰবাহে দ্বাদশ যোজন বিস্তৃত পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰখন জালৰ দৰে সংযুক্ত হৈ বহু ধাৰাত বিভক্ত।

Verse 7

तत्र वापीषु कूपेषु यत्र तत्रोद्भवं जलम् । सारस्वतं तु तज्ज्ञेयं ते धन्या ये पिबंति तत्

তাত, পুখুৰী আৰু কূপত য’তেই পানী উদ্ভৱ হয়, তাক ‘সাৰস্বত’ জল বুলি জানিব। ধন্য সেয়াই, যিসকলে সেই জল পান কৰে।

Verse 8

यत्रतत्र नरः स्नात्वा सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । सारस्वतस्नानफलं लभते नात्र संशयः

তাত য’তেই মানুহে যথাযথ শ্ৰদ্ধাৰে স্নান কৰে, সি সাৰস্বত-স্নানৰ ফল লাভ কৰে—ইয়াত কোনো সন্দেহ নাই।

Verse 9

यत्प्रोक्तं स्पर्शलिंगं तु श्रीसोमेशेति विश्रुतम् । प्रभासक्षेत्रलिंगानां कला तस्यैव शांकरी

যি লিঙ্গক ‘স্পৰ্শ-লিঙ্গ’ বুলি কোৱা হৈছিল, সেয়াই ‘শ্ৰী সোমেশ’ নামে প্ৰসিদ্ধ। প্ৰভাস-ক্ষেত্ৰৰ লিঙ্গসমূহৰ শাঙ্কৰী কলা প্ৰকৃততে তেঁওৰে নিজস্ব।

Verse 10

यद्वा तद्वा पूजयित्वा लिंगं क्षेत्रस्य मध्यगम् । श्रीसोमेशमिति ज्ञात्वा सोमेशः पूजितो भवेत्

ক্ষেত্ৰৰ মধ্যভাগত অৱস্থিত যিকোনো লিঙ্গক পূজা কৰি, তাক ‘শ্ৰী সোমেশ’ বুলি জানিলে, তেনে কৰিলে সোমেশ দেৱ নিজেই পূজিত হয়।

Verse 365

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये प्रकीर्णस्थानलिंगमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचषष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

এইদৰে পবিত্ৰ স্কন্দ মহাপুৰাণত—একাশীতিসাহস্ৰ্য সংহিতাৰ অন্তৰ্গত, সপ্তম বিভাগ প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম ‘প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য’ত—‘প্ৰকীৰ্ণস্থান লিঙ্গমাহাত্ম্য বৰ্ণন’ নামক অধ্যায়, অধ্যায় ৩৬৬, সমাপ্ত হ’ল।