Adhyaya 342
অধ্যায় ৩৪২ত প্ৰভাসখণ্ডৰ অন্তৰ্গত ঈশ্বৰে স্থানবিশেষৰ উপদেশ দিয়ে। দক্ষিণ–নৈঋত্য দিশত অলপ দূৰত সোম (চন্দ্ৰ)য়ে স্বয়ং প্ৰতিষ্ঠা কৰা পাপহৰ লিঙ্গ ‘চন্দ্ৰেশ/চন্দ্ৰেশ্বৰ’ বুলি কোৱা হৈছে। তাৰ ওচৰত ‘অমৃত-কুণ্ড’ নামৰ পবিত্ৰ জলাশয় আছে, যাক ‘কলা-কুণ্ড’ বুলিও জনা যায়। ইয়াত আচাৰ-ক্ৰম স্পষ্ট—প্ৰথমে কুণ্ডত স্নান, তাৰ পিছত চন্দ্ৰেশ্বৰৰ পূজা। এই বিধি পালন কৰিলে সহস্ৰ বছৰৰ তপস্যাৰ ফল লাভ হয় বুলি ফলশ্ৰুতি আছে। লগতে চন্দ্ৰে নিৰ্মাণ কৰা এটা তড়াগৰ উল্লেখ আছে—ষোল ধনু পৰিমিত বিস্তৃত—আৰু চন্দ্ৰেশৰ সাপেক্ষে পূৰ্ব–পশ্চিম দিশত অৱস্থিত; সেয়েহে এই অংশ তীৰ্থ-মানচিত্ৰৰ দৰে পথনির্দেশ কৰে। উপসংহাৰত ইয়াক প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যৰ আশাপূৰা-মাহাত্ম্য ধাৰাত স্থাপন কৰা বুলি সূচিত কৰা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्य दक्षिणनैरृत्ये नातिदूरे व्यवस्थितम् । लिंगं पापहरं देवि स्वयं सोमप्रतिष्ठितम्
ঈশ্বৰে ক’লে: হে দেবী, ইয়াৰ দক্ষিণ-পশ্চিম দিশত, বেছি দূৰ নহয়, পাপহৰ লিঙ্গ এটা অৱস্থিত; সেয়া স্বয়ং সোম (চন্দ্ৰ)য়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
Verse 2
तत्रैवामृतकुण्डं तु कलाकुण्डं तु तत्स्मृतम् । तत्र स्नात्वा तु चंद्रेशं यो नरः पूजयिष्यति
সেই ঠাইতেই অমৃত-কুণ্ড আছে, যাক কলা-কুণ্ড বুলিও স্মৰণ কৰা হয়। তাত স্নান কৰি যি নৰে চন্দ্ৰেশ (চন্দ্ৰেশ্বৰ)ক পূজা কৰিব…
Verse 3
स तु वर्षसहस्रस्य तपःफलमवाप्स्यति । तत्रैव संस्थितं देवि तडागं चंद्रनिर्मितम्
…সেইজনে নিশ্চয়েই সহস্ৰ বছৰৰ তপস্যাৰ ফল লাভ কৰিব। আৰু সেই ঠাইতেই, হে দেবী, চন্দ্ৰয়ে নিৰ্মিত এটা পুখুৰীও অৱস্থিত।
Verse 4
धनुःषोडशविस्तारं चंद्रेशात्पूर्वपश्चिमे । तत्पूर्वं ते समाख्यातं मुक्तिदानादिपूर्वकम्
ইয়াৰ বিস্তাৰ ষোলো ধনু; ই চন্দ্ৰেশৰ পূৰ্ব আৰু পশ্চিম দিশত বিস্তৃত। ইয়াৰ বিষয়ে মই আগতেই তোমাক কৈছোঁ—মুক্তি দান আদি শক্তিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি।
Verse 342
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य आशापूरमाहात्म्ये चंद्रेश्वरकलाकुण्डतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশি সহস্ৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত আশাপূৰ-মাহাত্ম্যত ‘চন্দ্ৰেশ্বৰ–কলাকুণ্ড তীৰ্থৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নাম ত্ৰিশত বিয়াল্লিশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।