Adhyaya 302
ঈশ্বৰে দেৱীক ক’লে যে প্ৰভাসক্ষেত্ৰত গন্ধৰ্বেশ্বৰ নামৰ পৰম শিৱতীৰ্থলৈ আগবাঢ়িব লাগে। তাত লিঙ্গটো উত্তৰ দিশৰ ভাগত পাঁচ ধনুৰ দূৰত্বত অৱস্থিত—এই অধ্যায়ে তীৰ্থযাত্ৰীৰ বাবে পথ-সংকেতো দিয়ে। এই স্থানৰ দৰ্শনে দৰ্শক ‘ৰূপৱান’ হয়, অৰ্থাৎ দেহত সৌন্দৰ্য আৰু আকৰ্ষণ বৃদ্ধি পায় বুলি কোৱা হৈছে। লিঙ্গটো গন্ধৰ্বসকলে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল—এই পবিত্ৰ উৎসৰ উল্লেখে মহিমা বঢ়ায়। স্নান কৰি একবাৰ বিধিপূৰ্বক পূজা কৰিলেই পূৰ্ণ ফল লাভ হয়; সকলো কামনা সিদ্ধ হয় আৰু ‘ৰক্তকণ্ঠ’ নামৰ শুভ লক্ষণো প্ৰাপ্ত হয় বুলি ফলশ্ৰুতি দিয়া হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गंधर्वेश्वरमुत्तमम् । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धनुषां पंचके स्थितम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, উত্তম গন্ধৰ্বেশ্বৰলৈ যাব লাগে। সেয়া সেই স্থানৰ উত্তৰ দিশত, পাঁচ ধনুৰ দূৰত্বত অৱস্থিত।
Verse 2
तं दृष्ट्वा च महादेवि रूपवाञ्जायते नरः । गंधर्वैः स्थापितं लिंगं स्नात्वा संपूजयेत्सकृत् । सर्वान्कामानवाप्नोति रक्तकण्ठश्च जायते
তাক দেখি, হে মহাদেৱী, নৰ ৰূপৱান হয়। গন্ধৰ্বসকলে স্থাপন কৰা সেই লিঙ্গত স্নান কৰি একবাৰো পূজা কৰিলে, সকলো কামনা লাভ কৰে আৰু ‘ৰক্তকণ্ঠ’ হয়।
Verse 302
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गंधर्वेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्व्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশি সহস্ৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত “গন্ধৰ্বেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা” নামক ত্ৰিশত-দ্বিতীয় অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।