Adhyaya 261
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে দেৱীক তত্ত্বোপদেশ দি ন্যঙ্কুমতী নদীৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰিছে। ক্ষেত্ৰ-শান্তিৰ বাবে শম্ভুৱে এই নদীক পবিত্ৰ ‘মৰ্যাদা’ৰ ভিতৰত স্থাপন কৰিছে বুলি কোৱা হৈছে, আৰু নদীৰ দক্ষিণ ভাগত সৰ্বপাপ বিনাশকাৰী তীৰ্থস্থান আছে বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। সেই তীৰ্থত বিধিপূৰ্বক স্নান কৰি তাৰ পাছত শ্ৰাদ্ধ কৰিলে পিতৃসকল নৰকাদি দুঃখময় অৱস্থাৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰে—এনে ফলশ্ৰুতি দিয়া হৈছে। লগতে বৈশাখ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ তৃতীয়া তিথিত স্নান কৰি তিল, দৰ্ভা আৰু জলৰে তৰ্পণসহ শ্ৰাদ্ধ কৰিলে, সেয়া গঙ্গাতীৰত কৰা শ্ৰাদ্ধৰ সমান ফল প্ৰদান কৰে বুলি কোৱা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यत्र न्यंकुमती नदी । मर्यादार्थं समानीता क्षेत्रशांत्यै च शंभुना
ঈশ্বৰ উৱাচ: তেতিয়া, হে মহাদেৱী, য’ত ন্যঙ্কুমতী নদী আছে, সেই স্থানলৈ যোৱা উচিত; শম্ভুৱে ক্ষেত্ৰৰ মৰ্যাদা-সীমা স্থাপন আৰু পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰৰ শান্তিৰ বাবে তাক আনিছিল।
Verse 2
तस्यैव दक्षिणे भागे सर्वपापप्रणाशिनी । तस्यां स्नात्वा च वै सम्यग्यः श्राद्धं कुरुते नरः । स पितॄंस्तारयेत्सर्वान्नरकान्नात्र संशयः
তাৰেই দক্ষিণ ভাগত এক পবিত্ৰ তীৰ্থ আছে, যি সকলো পাপ বিনাশ কৰে। তাত বিধিমতে স্নান কৰি যি নৰ শ্ৰাদ্ধ কৰে, সি নিজৰ সকলো পিতৃলোকক নৰকৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰে—ইয়াত একো সন্দেহ নাই।
Verse 3
वैशाखे शुक्लपक्षे तु तृतीयायां च भामिनि । स्नात्वा तु तर्पयेद्भक्त्या तिलदर्भजलैः प्रिये । श्राद्धं कृतं भवेत्तेन गंगायां नात्र संशयः
হে প্ৰিয়ে ভামিনী! বৈশাখ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ তৃতীয় তিথিত স্নান কৰি, তিল, দৰ্ভা আৰু জলেৰে ভক্তিভাৱে তৰ্পণ কৰিব লাগে। এই কৰ্মে শ্ৰাদ্ধ গঙ্গাত কৰা বুলি গণ্য হয়—ইয়াত সন্দেহ নাই।
Verse 261
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्यवर्णनंनामैकषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰ্য সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম ‘প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্য’ বিভাগৰ ভিতৰত ‘ন্যংকুমতীৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামৰ অধ্যায়, অৰ্থাৎ ২৬১তম অধ্যায়, সমাপ্ত হ’ল।