Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 247
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पिंगलादित्यपिंगादेवीशुक्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तचत्वारिंश दुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmye piṃgalādityapiṃgādevīśukreśvaramāhātmyavarṇanaṃnāma saptacatvāriṃśa duttaradviśatatamo'dhyāyaḥ
এইদৰে শ্ৰী স্কান্দ মহাপুৰাণৰ একাশী হাজাৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত ‘পিঙ্গলাদিত্য, পিঙ্গা দেবী আৰু শুক্ৰেশ্বৰ-মাহাত্ম্যৰ বৰ্ণনা’ নামক দুইশ সাতচল্লিশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।
Colophon / redactional closure (not a dialogue speaker)
Tirtha: Piṅgalāditya–Piṅgā Devī–Śukreśvara (chapter scope)
Type: kshetra
Scene: A manuscript colophon scene: scribes concluding an adhyāya, with marginal icons of Piṅgalāditya (solar form), Piṅgā Devī, and Śukreśvara liṅga, indicating closure and reverence for textual transmission.
FAQs
As a colophon, it authenticates and preserves the chapter’s scope, highlighting Prabhāsa’s multi-deity sacred landscape.
Piṅgalāditya, Piṅgā Devī, and Śukreśvara within Prabhāsa Kṣetra.
None directly; it is a chapter-ending title and placement statement.