Adhyaya 243
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে দেবীক উপদেশ দিয়ে কয়—ঈশান (উত্তৰ-পূৰ্ব) দিশত অৱস্থিত এক মহাশক্তিশালী ক্ষেত্ৰপালক কেনেকৈ সমীপ কৰিব লাগে। সেই ক্ষেত্ৰপাল মন্ত্রাৱলী-মন্ত্রমালাৰে অলংকৃত, হিৰণ্য-তটৰ ওচৰত ৰক্ষাৰ্থে প্ৰতিষ্ঠিত, আৰু ‘হীৰক-ক্ষেত্ৰ’ নামৰ ৰত্নসদৃশ উপক্ষেত্ৰক বিশেষভাৱে সংৰক্ষণ কৰে বুলি বৰ্ণিত। তাৰ পিছত কালবিধি কোৱা হৈছে—কৃষ্ণপক্ষৰ ত্ৰয়োদশীত ভক্তে সুগন্ধি, পুষ্প, নৈবেদ্য আৰু বলি অৰ্পণ কৰি ক্ষেত্ৰপালৰ পূজা কৰিব। বিধিপূৰ্বক পূজিত হ’লে সেই দেৱতা সৰ্বকামপ্ৰদ হয়; তীৰ্থাচাৰৰ ধৰ্মমৰ্যাদাৰ ভিতৰত এই ভক্তিয়ে ৰক্ষা আৰু অভীষ্ট সিদ্ধি—দুয়োটাই প্ৰদান কৰে বুলি ফলশ্ৰুতি আছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि क्षेत्रपालं महाप्रभम् । ईशाने संस्थितं देवं मंत्रमालाविभूषितम्
ঈশ্বৰ ক’লে: “তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, ঈশান দিশাত অৱস্থিত মন্ত্রমালাৰে বিভূষিত সেই মহাপ্ৰভাৱশালী ক্ষেত্ৰপাল দেৱতাৰ ওচৰলৈ যোৱা উচিত।”
Verse 2
हिरण्यातटमाश्रित्य रक्षार्थं समुपस्थितम् । तत्रैव हीरकं क्षेत्रं तस्मिन्रक्षां करोति सः
হিৰণ্যাৰ তট আশ্ৰয় কৰি তেওঁ ৰক্ষাৰ্থে তাতেই উপস্থিত থাকে। তাতেই হীৰক ক্ষেত্ৰ আছে, আৰু সেই স্থানত তেওঁ ৰক্ষা-কর্ম সম্পাদন কৰে।
Verse 3
कृष्णपक्षे त्रयोदश्यां तत्र तं पूजयेन्नरः । गंधपुष्पोपहारैश्च तथा बलि निवेदनैः
কৃষ্ণপক্ষৰ ত্ৰয়োদশীত মানুহে তাত তেওঁক পূজা কৰিব লাগে—সুগন্ধ, পুষ্প আৰু উপহাৰেৰে, লগতে বলি (আচাৰগত নৈবেদ্য) নিবেদন কৰিও।
Verse 4
एवं संपूजितो देवः सर्वकामप्रदो भवेत्
এইদৰে সম্যক পূজিত হ’লে সেই দেৱতা সকলো কামনা পূৰণকাৰী হয়।
Verse 243
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मंत्रावलिक्षेत्रपालमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰ্য সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ অন্তৰ্গত প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত “মন্ত্ৰাৱলী ক্ষেত্ৰপালৰ মাহাত্ম্য-বৰ্ণনা” নামক ২৪৩তম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।