Adhyaya 226
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে প্ৰভাসক্ষেত্ৰৰ পূৰ্বভাগত নৈঋত্য (দক্ষিণ-পশ্চিম) দিশলৈ অৱস্থিত ‘মেঘেশ্বৰ’ নামৰ শিৱতীৰ্থৰ মাহাত্ম্য উপদেশ দিয়ে। এই স্থানক পাপমোচনকাৰী আৰু সৰ্বপাতকনাশক বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তাৰ পাছত অনাবৃষ্টি-ভয়ৰ ফলত উদ্ভৱ হোৱা সামূহিক সংকটৰ প্ৰতিকাৰ কোৱা হয়—সেই ঠাইত পণ্ডিত ব্ৰাহ্মণসকলে শান্তিকৰ্ম কৰিব আৰু বাৰুণী বিধিত জলেৰে ভূমিৰ সংস্কাৰ/অভিষেক কৰিব; ই বৰ্ষা আহ্বান আৰু শৃঙ্খলা পুনঃস্থাপনৰ উপায়। য’ত মেঘ-প্ৰতিষ্ঠিত লিঙ্গৰ নিত্য পূজা হয়, তাত অনাবৃষ্টিৰ ভয় নুঠে—এইদৰে নিয়মবদ্ধ ভক্তিৰে প্ৰকৃতি আৰু সমাজৰ স্থিতি নিশ্চিত হয় বুলি প্ৰতিপাদিত।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वभागे तु नैरृते पापमोचनात् । मेघेश्वरेति विख्यातं सर्वपातकनाशनम्
ঈশ্বৰ ক’লে: সেই পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰৰ পূৰ্বভাগত, দক্ষিণ-পশ্চিম দিশালৈ, ‘মেঘেশ্বৰ’ নামে খ্যাত এক তীৰ্থ আছে; পাপমোচনকাৰী হোৱাৰ বাবে ই সকলো পাতক নাশক বুলি প্ৰসিদ্ধ।
Verse 2
अनावृष्टिभये जाते शांतिं तत्रैव कारयेत् । वारुणीं विप्रमुख्यैस्तु भावयेदुदकैर्महीम्
অনাবৃষ্টিৰ ভয় উঠিলে, তাতেই শান্তিকৰ্ম কৰাব লাগে। প্ৰধান ব্ৰাহ্মণসকলৰ নেতৃত্বত বাৰুণী-বিধি সম্পন্ন কৰি জলৰ দ্বাৰা পৃথিৱীক অভিষিঞ্চিত কৰিব।
Verse 3
मेघैः प्रतिष्ठितं लिंगं यत्र नित्यं प्रपूज्यते । अनावृष्टिभयं किंचिन्न च तत्र प्रजायते
য’ত মেঘে প্ৰতিষ্ঠিত লিঙ্গ নিত্য পূজিত হয়, তাত অনাবৃষ্টিৰ কোনো ভয় একেবাৰে জন্ম নলয়।
Verse 226
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मेघेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশি হাজাৰ শ্লোকসমৃদ্ধ সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত ‘মেঘেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণন’ নামৰ দ্বিশত ষড়্বিংশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।