इत्येवं कथितं देवि रामेश्वरमहोदयम् । यच्छ्रुत्वा मानवः सम्यक्छ्रद्धावान्प्राप्नुयाद्दिवम्
ityevaṃ kathitaṃ devi rāmeśvaramahodayam | yacchrutvā mānavaḥ samyakchraddhāvānprāpnuyāddivam
এইদৰে, হে দেৱী, ৰামেশ্বৰৰ মহামহিমা বৰ্ণনা কৰা হ’ল। যি মানুহে ইয়াক যথাযথভাৱে শ্ৰদ্ধাৰে শুনে, সি স্বৰ্গ লাভ কৰে।
Śiva (Īśvara)
Tirtha: Rāmeśvara (Prabhāsa-kṣetra)
Type: kshetra
Listener: Devī (Pārvatī)
Scene: A sage-like narrator reciting the Rāmeśvara glory to Devī; listeners seated with folded hands; a subtle vision of a radiant heavenly path above, indicating ‘divam’.
Śravaṇa (devout listening) to tīrtha-māhātmya itself becomes a meritorious spiritual practice.
Rāmeśvara in Prabhāsakṣetra.
Hearing the māhātmya with śraddhā (faith) is presented as a merit-bearing observance (phalaśruti).