Adhyaya 174

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कुन्तीश्वरमनुत्तमम् । सावित्र्याः पूर्वभागस्थं खातमध्ये व्यवस्थितम्

ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰ পিছত, হে মহাদেৱি, সাৱিত্ৰীৰ পূৰ্ব ভাগত অৱস্থিত, পবিত্ৰ খাত/গৰ্তৰ মাজত প্ৰতিষ্ঠিত, অনুত্তম কুন্তীশ্বৰলৈ যোৱা উচিত।

Verse 2

कुन्त्या प्रतिष्ठितं देवि क्षेत्रे प्राभासिके प्रिये । पाण्डवास्तु यदा पूर्वं प्रभासक्षेत्रमागताः

হে দেবি, হে প্ৰিয়ে, প্ৰাভাসিক পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰত এই (লিঙ্গ) কুন্তীয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। আগতে যেতিয়া পাণ্ডৱসকল প্ৰভাসক্ষেত্ৰলৈ আহিছিল…

Verse 3

तीर्थयात्राप्रसंगेन कुन्त्या चैव समन्विताः । तस्मिन्काले महादेवि ज्ञात्वा क्षेत्रमनुत्तमम्

তীৰ্থযাত্ৰাৰ উপলক্ষে কুন্তীৰ সৈতে একেলগে—সেই সময়ত, হে মহাদেৱি—এই ক্ষেত্ৰক অনুত্তম বুলি জানি…

Verse 4

कुन्त्या प्रतिष्ठितं लिंगं सर्वपापभयापहम् । कार्तिक्यां तु विशेषेण यस्तं पूजयते नरः । स सर्वकामतृप्तात्मा रुद्रलोके महीयते

কুন্তীয়ে প্ৰতিষ্ঠিত লিঙ্গে সকলো পাপ আৰু ভয় নাশ কৰে। বিশেষকৈ কাৰ্ত্তিক মাহত যি নৰ এই লিঙ্গৰ পূজা কৰে, সি ধৰ্মসঙ্গত কামনাৰে তৃপ্ত হৈ ৰুদ্ৰলোকত সন্মানিত হয়।

Verse 5

वाचिकं मानसं पापं कर्मणा यदुपार्जितम् । तत्सर्वं नश्यते देवि तस्य लिंगस्य दर्शनात्

দেৱি, কৰ্মৰ দ্বাৰা সঞ্চিত যি কোনো পাপ—বাক্যত বা মনত—সেই সকলো সেই লিঙ্গৰ দৰ্শন মাত্ৰতেই বিনষ্ট হয়।

Verse 174

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कुन्तीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

এইদৰে পবিত্ৰ শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণত—একাশি হাজাৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ ভিতৰত—সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম ভাগ ‘প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য’ত ‘কুন্তীশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণন’ নামক ১৭৪তম অধ্যায় সমাপ্ত হয়।