क्षुभ संचलने धातुर्निश्चला तेन निक्षुभा । भवंति ह्यथवा यस्मात्स्वांगीयाः क्षुद्विवर्जिताः
kṣubha saṃcalane dhāturniścalā tena nikṣubhā | bhavaṃti hyathavā yasmātsvāṃgīyāḥ kṣudvivarjitāḥ
‘ক্ষুভ্’ ধাতু ‘চঞ্চলতা/আন্দোলন’ অৰ্থে ব্যৱহৃত; যিহেতু সি নিশ্চল, সেয়ে সি ‘নিক্ষুভা’ নামে পৰিচিত। অথবা, যিহেতু তাইৰ নিজ দেহৰ পৰা জন্মা সকলেই ক্ষুধামুক্ত হয়।
Īśvara (Śiva) (continued discourse)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A calm feminine figure symbolizing Nikṣubhā stands unmoving amid swirling winds (kṣubh) that cannot disturb her; nearby, serene children/offspring appear content, untouched by hunger.
Steadiness (niścalatā) is praised as a spiritual quality; language itself is used to teach dharmic virtues.
The instruction is part of Prabhāsakṣetra Māhātmya, where sacred meaning is revealed through Śiva’s speech.
No ritual instruction is given; it is a doctrinal and etymological explanation.