Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 6
प्रह्लाद उवाच । एकार्णवे पुरा भूते नष्टे स्थावर जंगमे । तदा ब्रह्मा समभवद्विष्णोर्नाभिसरोरुहात्
prahlāda uvāca | ekārṇave purā bhūte naṣṭe sthāvara jaṃgame | tadā brahmā samabhavadviṣṇornābhisaroruhāt
প্ৰহ্লাদে ক’লে: প্ৰাচীন কালত, যেতিয়া কেৱল এক মহাসাগৰ আছিল আৰু চল-অচল সকলো প্ৰাণী লুপ্ত হৈছিল, তেতিয়া বিষ্ণুৰ নাভি-কমলৰ পৰা ব্ৰহ্মা প্ৰাদুৰ্ভূত হ’ল।
Prahlāda
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: A boundless single ocean under twilight of pralaya; on its waters rests Viṣṇu, from whose navel-lotus Brahmā emerges, newly awakened to creation.
FAQs
Sacred tīrtha narratives are rooted in cosmic order: creation itself unfolds from the Divine, making holy waters part of that primordial sanctity.
Indirectly Dvārakā’s Gomātī tīrtha; the verse begins the origin account by setting a cosmic prelude.
None; it is a cosmogonic introduction to the forthcoming tīrtha-māhātmya.