Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 9
दिग्वासाः सुप्रियालापस्ततस्ताः काममोहिताः । त्यक्त्वा पुत्रगृहाद्यं च सर्वास्तत्पृष्ठसंस्थिताः । बभूवुश्चानिशं राजन्मां भजस्वेति चाब्रुवन्
digvāsāḥ supriyālāpastatastāḥ kāmamohitāḥ | tyaktvā putragṛhādyaṃ ca sarvāstatpṛṣṭhasaṃsthitāḥ | babhūvuścāniśaṃ rājanmāṃ bhajasveti cābruvan
দিগম্বৰ (নগ্ন) হৈ, মধুৰ আৰু প্ৰিয় বাক্য ক’লে; তেতিয়া সেই নাৰীসকল কাম-মোহত বিমূঢ় হ’ল। পুত্ৰ, ঘৰ আদি সকলো ত্যাগ কৰি সকলোৱে তেওঁৰ পিছে পিছে থিয় হ’ল আৰু, হে ৰাজন, অনবৰতে ক’লে—‘মোক গ্ৰহণ কৰা, মোক ভজনা কৰা।’
Pulastya
Tirtha: Vālakhilya-āśrama
Type: kshetra
Listener: King (pārthiva)
Scene: The sages’ wives, overcome by desire, follow the ascetic figure; their sweet entreaties contrast with the sanctity of the hermitage; the king is addressed as witness to the moral unraveling.
FAQs
Kāma and moha can overpower social duty and discernment; purāṇic narration uses this to warn against uncontrolled desire.
The setting remains the Vālakhilya-āśrama; the verse itself emphasizes moral drama rather than tīrtha-phala.
None.