Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 23
चन्द्रोदयस्य विप्रर्षेरन्वये भुवि विश्रुते । संस्मरन्पूर्विकां जाति तेन स्नेहो मम स्थितः । तस्योपरि महान्नित्यं शूद्रस्यापि निरर्गलः
candrodayasya viprarṣeranvaye bhuvi viśrute | saṃsmaranpūrvikāṃ jāti tena sneho mama sthitaḥ | tasyopari mahānnityaṃ śūdrasyāpi nirargalaḥ
পৃথিৱীত বিখ্যাত ব্ৰাহ্মণ-ঋষি চন্দ্ৰোদয়ৰ বংশধাৰা স্মৰণ কৰি, মোৰ পূৰ্বজন্ম মনত পেলাই মোৰ স্নেহ স্থিৰ হৈ থাকিল। তেওঁৰ প্ৰতি মোৰ মহান আৰু নিত্য স্নেহ—শূদ্ৰ হ’লেও—অবাধে বৈ থাকিল।
Unnamed devotee/narrated voice within the māhātmya (first-person continuation)
FAQs
Spiritual bonds and dhārmic affection can transcend former social identity when rooted in remembrance and virtue.
The broader narrative remains within Brahmakuṇḍa Māhātmya, though this verse emphasizes lineage and remembrance.
No explicit ritual; it describes remembrance of prior birth and sustained affectionate regard.