Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 47
श्रीनारद उवाच । सांप्रतं धरणी प्राप्ता चतुर्वक्त्रस्य संनिधौ । रोरूयमाणा भारार्ता दानवैः पीडिता भृशम् । प्रोवाच पद्मजं तत्र दुःखेन महताऽन्विता
śrīnārada uvāca | sāṃprataṃ dharaṇī prāptā caturvaktrasya saṃnidhau | rorūyamāṇā bhārārtā dānavaiḥ pīḍitā bhṛśam | provāca padmajaṃ tatra duḥkhena mahatā'nvitā
শ্ৰী নাৰদ ক’লে: “এতিয়াই পৃথিৱী চতুৰ্মুখ (ব্ৰহ্মা)ৰ সান্নিধ্যলৈ আহিল। দানৱসকলে অত্যন্ত পীড়া দিয়া, ভাৰাক্ৰান্ত হৈ কেঁদি কেঁদি, সি তাত পদ্মজক মহা দুঃখেৰে আচ্ছন্ন হৈ কথা ক’লে।”
Nārada
Scene: Earth personified (Bhū-devī) arrives before four-faced Brahmā, crying and weighed down, describing torment by daṇavas; Nārada narrates the scene.
FAQs
When adharma increases, even the Earth is depicted as suffering; divine intervention is sought through rightful cosmic authorities.
No particular tīrtha is mentioned in this verse; it sets up a wider mythic cause within the māhātmya.
None; it is a narrative account describing the Earth’s appeal.