Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 44
निघ्नन्तो वा शपन्तो वा द्विषन्तो वा द्विजातयः । नमस्कार्या महीपाल तथापि स्वहितेच्छुना । गुरुरेष पुनर्मान्यस्तव पार्थिवसत्तम
nighnanto vā śapanto vā dviṣanto vā dvijātayaḥ | namaskāryā mahīpāla tathāpi svahitecchunā | gurureṣa punarmānyastava pārthivasattama
যদিও দ্বিজসকলে আঘাত কৰে, শাপ দিয়ে বা বিদ্বেষ পোষণ কৰে, তথাপি, হে মহীপাল! নিজৰ মঙ্গল কামনা কৰা জনে তেওঁলোকক নমস্কাৰ কৰিব লাগে। হে পাৰ্থিৱসত্তম! এই গুৰুক পুনৰো তোমাৰ দ্বাৰা মান্য কৰা উচিত।
Nārada
Scene: A king stands with folded hands before a stern twice-born teacher; attendants and courtiers watch as the king chooses namaskāra over retaliation, the atmosphere charged with moral tension.
FAQs
Reverence for guru and brāhmaṇas is a protective dharma for rulers; humility safeguards one’s welfare and merit.
No specific tīrtha is indicated; the verse teaches dharma within the sacred narrative of a Tīrthamāhātmya chapter.
Namaskāra (salutation) to dvijas/guru is prescribed as a dharmic act.
Read Skanda Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.