Adhyaya 275

Verse 1

सूत उवाच । दुःशीलोऽपि च तत्कृत्वा गुरोर्नाम्ना शिवालयम् । निम्बेश्वर इति ख्यातं दक्षिणां दिशमाश्रितम्

সূতে ক’লে: দুঃশীলোও সেই কৰ্ম সম্পন্ন কৰি, গুৰুৰ নামত এটা শিৱালয় স্থাপন কৰিলে; ‘নিম্বেশ্বৰ’ নামে খ্যাত, দক্ষিণ দিশত অৱস্থিত।

Verse 2

चकार परया भक्त्या तत्पादाब्जमनुस्मरन् । तथा तस्य तु भार्या या नाम्ना शाकंभरी स्मृता

সৰ্বোচ্চ ভক্তিৰে প্ৰভুৰ পদপদ্ম স্মৰণ কৰি তেওঁ সেই কৰ্ম সম্পন্ন কৰিলে। আৰু তেওঁৰ পত্নী, যাক শাকম্ভৰী নামে স্মৰণ কৰা হয়, তায়ো তেনেদৰেই কৰিলে।

Verse 3

स्वनामांका तत्र दुर्गा तथा संस्थापिता तया । ततस्तु तद्धनं ताभ्यां किचिच्छेषं व्यवस्थितम्

তাত তেওঁ নিজ নামাঙ্কিত দুৰ্গা দেৱীকো স্থাপন কৰিলে। তাৰ পাছত তেওঁলোক দুয়োজনে নিজৰ ধনৰ পৰা কেৱল অলপখিনি অৱশিষ্ট ৰাখিলে।

Verse 4

पूजार्थं देवताभ्यां च ब्राह्मणेभ्यः समर्पितम् । भिक्षाभुजौ ततो जातौ दम्पती तौ ततः परम्

পূজাৰ উদ্দেশ্যে সেই ধন দেৱতাসকলক অৰ্পণ কৰা হ’ল আৰু ব্ৰাহ্মণসকলকো দান কৰা হ’ল। তাৰ পাছত সেই দম্পতী তেতিয়াৰ পৰা ভিক্ষাৰে জীৱন যাপন কৰিবলৈ ধৰিলে।

Verse 5

कस्यचित्त्वथ कालस्य दुःशीलो निधनं गतः

কিছু সময় পাৰ হোৱাৰ পাছত দুঃশীলো মৃত্যুক প্ৰাপ্ত হ’ল।

Verse 6

शाकंभर्यपि तत्कायं गृहीत्वा हव्यवाहनम् । प्रविष्टा नृपशार्दूल निर्विकल्पेन चेतसा

শাকম্ভৰীয়েও তেওঁৰ দেহ ধৰি হব্যবাহন অগ্নিত প্ৰৱেশ কৰিলে, হে নৃপশাৰ্দূল, নিৰ্বিকল্প চিত্তে।

Verse 7

ततो विमानमारुह्य वराप्सरःसुसेवितम् । गतौ तौ द्वावपि स्वर्गं संप्रहृष्टतनूरुहौ

তাৰ পাছত উত্তম অপ্সৰাসকলৰ সেৱাৰে শোভিত বিমানত আৰোহণ কৰি, সেই দুয়ো স্বৰ্গলৈ গ’ল, আনন্দে ৰোমাঞ্চিত দেহসহ।

Verse 8

एतं दुःशीलजं यस्तु पठेदाख्यानमुत्तमम् । स सर्वैर्मुच्यते पापैरज्ञानविहितैर्नृप

কিন্তু যি কোনোবাই দুৰ্শীলজনৰ কাহিনীৰ পৰা উদ্ভৱ এই উত্তম আখ্যান পাঠ কৰে, হে নৃপ, সি অজ্ঞানত কৰা সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত হয়।

Verse 275

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये निम्बेश्वरशाकंभर्युत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनं नाम पञ्चसप्तत्युत्तरद्विशततमोद्भयायः

এইদৰে শ্ৰী স্কান্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰী সংহিতাৰ অন্তৰ্গত ষষ্ঠ নাগৰখণ্ডত, পবিত্ৰ হাটকেশ্বৰ ক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত ‘নিম্বেশ্বৰ আৰু শাকম্ভৰীৰ উৎপত্তি-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নাম অধ্যায়, অধ্যায় ২৭৫, সমাপ্ত হল।