सूत उवाच । एतद्वः कथितं विप्राश्चातुर्मास्यसमुद्भवम् । माहात्म्यं विस्तरेणैव किमन्यच्छ्रोतुमिच्छथ
sūta uvāca | etadvaḥ kathitaṃ viprāścāturmāsyasamudbhavam | māhātmyaṃ vistareṇaiva kimanyacchrotumicchatha
সূত ক’লে: হে বিপ্ৰসকল, চাতুৰ্মাস্যৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা এই মাহাত্ম্য মই তোমালোকক বিস্তাৰে ক’লোঁ। এতিয়া আৰু কি শুনিব বিচাৰা?
Sūta
Tirtha: Hāṭakeśvara-kṣetra (context)
Type: kshetra
Listener: Brāhmaṇas/ṛṣis
Scene: Sūta seated on a vyāsāsana in a forest hermitage, sages gathered with kuśa grass seats, attentive faces; the moment is a calm pause inviting the next question.
Purāṇic teaching is transmitted through respectful dialogue; dharma is preserved by hearing (śravaṇa) and inquiry.
This is a narrative transition verse; the broader context is the Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya within Nāgara Khaṇḍa.
The implied practice is śravaṇa (listening to māhātmya) and continuing inquiry; no specific external ritual is stated.