प्रदास्यति परं ज्ञानं ब्रह्मरूपमखण्डितम् । ब्रह्मकल्पांतकोटीषु जप त्वं द्वादशाक्षरम्
pradāsyati paraṃ jñānaṃ brahmarūpamakhaṇḍitam | brahmakalpāṃtakoṭīṣu japa tvaṃ dvādaśākṣaram
ই ই ব্ৰহ্মস্বৰূপ, অখণ্ড পৰম জ্ঞান দান কৰিব। সেয়ে কল্প আৰু কল্পান্তৰ কোটি কোটি কাল জুৰি তুমি বাৰো অক্ষৰ মন্ত্র জপ কৰা।
Brahmā (in Brahma–Nārada dialogue; attribution by section context)
Scene: A visionary tableau: mantra syllables forming a luminous garland leading the sādhaka’s mind into an undivided expanse of light symbolizing akhaṇḍa-brahman.
Steady mantra-japa leads to supreme, non-dual knowledge—Brahman-realization.
The broader passage belongs to the Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya within the Nāgara-khaṇḍa’s Tīrthamāhātmya.
Continuous japa (repetition) of the dvādaśākṣara (twelve-syllabled) mantra.