मितान्नाशनकृद्धीरश्चातुर्मास्ये नरो यदि । निर्धूय सकलं पापं वैकुण्ठपदमाप्नुयात्
mitānnāśanakṛddhīraścāturmāsye naro yadi | nirdhūya sakalaṃ pāpaṃ vaikuṇṭhapadamāpnuyāt
চাতুৰ্মাস্যত যদি ধীৰ নৰ মিত পৰিমাণে আহাৰ গ্ৰহণ কৰে, তেন্তে সি সমগ্ৰ পাপ সম্পূৰ্ণৰূপে ঝাৰি পেলাই বৈকুণ্ঠপদ লাভ কৰে।
Skanda (deduced from Nāgarakhaṇḍa māhātmya-style instruction)
Type: kshetra
Scene: A disciplined devotee eats a small measured meal after offering it to Viṣṇu; a vision of Vaikuṇṭha (four-armed Viṣṇu, Garuḍa, divine city) appears as the promised fruit.
Self-restraint in food during Cāturmāsya is portrayed as a powerful purifier that leads toward Viṣṇu’s highest abode.
This verse emphasizes the vow’s merit within a Tīrthamāhātmya context rather than naming a single tīrtha explicitly.
Mitāhāra: eating in measured quantity as a Cāturmāsya discipline.