ततः स चानयामास नागरान्ब्राह्मणोत्तमान् । चातुश्चरणसंपन्नाञ्छ्रुतिस्मृति समन्वितान्
tataḥ sa cānayāmāsa nāgarānbrāhmaṇottamān | cātuścaraṇasaṃpannāñchrutismṛti samanvitān
তাৰ পিছত তেওঁ নগৰৰ শ্ৰেষ্ঠ ব্ৰাহ্মণসকলক আমন্ত্ৰণ কৰিলে—যিসকল চতুৰ্বিধ যোগ্যতাৰে সম্পন্ন আৰু শ্ৰুতি-স্মৃতিত সুপ্ৰতিষ্ঠিত আছিল।
Sūta (narration)
Scene: A dignified brāhmaṇa patron/ācārya summons city brāhmaṇas—elderly śrotriyas with yajñopavīta, kamaṇḍalu, and palm-leaf manuscripts—gathering in a courtyard near a nascent tīrtha site.
Dharma is upheld by honoring genuine learning and inviting those established in Śruti and Smṛti to guide sacred acts.
The narrative remains within the Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya frame of Nāgara Khaṇḍa.
The verse highlights the dharmic practice of formally inviting qualified brāhmaṇas for yajña-related proceedings.