अवदातत्रिजन्मासवक्षविच्चाक्षरार्थवित् । सुदर्शनेति प्रथिता प्रिया तस्याभवत्सती
avadātatrijanmāsavakṣaviccākṣarārthavit | sudarśaneti prathitā priyā tasyābhavatsatī
তাঁৰ পতিব্ৰতা পত্নী, সুদৰ্শনা নামে খ্যাত, তেওঁৰ প্ৰিয়া সতী হ’ল—পবিত্ৰ আৰু দীপ্তিময়, অক্ষৰ-শব্দৰ অৰ্থবিত, আৰু পবিত্ৰ বাণীৰ তত্ত্বত নিপুণ।
Narrator
Scene: A radiant, pure wife Sudarśanā stands beside her brāhmaṇa husband; she holds a palm-leaf manuscript, indicating akṣara-artha knowledge; the home is lit by a steady lamp symbolizing vāk and sattva.
The Purāṇa praises virtue joined with learning—purity of conduct along with mastery of sacred language.
No tīrtha is named; this is character and lineage description within the narrative.
None; it describes the qualities of Sudarśanā.