इति वो वर्णितः पुण्यो महीसागरसम्भवः । शृण्वन्संकीर्तयंश्चैव सर्वपापैः प्रमुच्यते
iti vo varṇitaḥ puṇyo mahīsāgarasambhavaḥ | śṛṇvansaṃkīrtayaṃścaiva sarvapāpaiḥ pramucyate
এইদৰে তোমালোকক এই পুণ্য মহীসাগৰসম্ভৱৰ বৰ্ণনা কৰা হ’ল। যিয়ে ইয়াক শোনে আৰু উচ্চস্বৰে পাঠ-সংকীৰ্তন কৰে, সি সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত হয়।
Sūta (Lomaharṣaṇa) addressing sages/brāhmaṇas
Tirtha: Mahīsāgarasambhava
Type: tirtha
Listener: Brāhmaṇas (addressed earlier; ‘to you’ in plural)
Scene: A recitation gathering: a learned narrator chanting the māhātmya; listeners seated reverently; behind them a symbolic depiction of Mahīsāgarasambhava—water body or sacred emergence—glowing with sanctity.
Hearing and reciting a kṣetra-māhātmya is itself a purifying practice that destroys sin.
The Mahīsāgarasambhava account/site within the Guptakṣetra–Koṭitīrtha–Mahīnagaraka cycle.
Śravaṇa (listening) and saṃkīrtana (public recitation/chanting) of the māhātmya.